พอดีเข้าไปอ่านเว็บผู้จัดการ
เจอข่าวเค้ารักร้าว
ก็ไม่ได้ตั้งใจ จะอ่าน ว่าใครจะเลิกกับใคร
ไม่อยากสนใจ จะเอารกหัวสมอง
แต่เราก็ต้องรู้โดยที่ไม่อยากรู้
คำมั่น แหวน เงิน ที่เอามาวาง
ก็ยังไม่รับประกัน ความรักของ 2 คนนั้นได้
ก็ไม่เข้าใจ และ ไม่อยากเข้าใจ
ว่าจะเปนยังงัย อะไร กับใคร
แล้วก็อ่านรีวิว หนังต่อเรื่อง
Lars and the Real Girl
เอาพรีวิวบางส่วนมาตัดแปะ อ่านแล้วถึงจิต ถึงใจ
บทความจากคุณ โสภณา เชาว์วิวัฒน์กุล
หนังมีฉากเล็กๆ ฉากหนึ่งที่อธิบายปมปัญหาในใจของลาร์สได้ครบถ้วน
ในฉากดังกล่าว ลาร์สพาเบียงกาไปฟังเทศน์ที่โบสถ์ในวันอาทิตย์ หลังเสร็จพิธี ระหว่างที่ทั้งคู่กำลังจะขึ้นรถกลับบ้าน หญิงชราคนหนึ่งซึ่งรักใคร่เอ็นดูลาร์สไม่แพ้ใครๆ ก็นำดอกไม้ประดิษฐ์กระเช้าหนึ่งมามอบให้เบียงกา ลาร์สเห็นดังนั้นก็กล่าวขอบคุณด้วยความยินดี และทันทีที่หญิงชราลับสายตาไป เขาก็พูดกับเบียงกาว่า มันไม่ใช่ดอกไม้จริงหรอก ซึ่งก็ดีแล้ว เพราะมันจะได้ไม่มีวันวันตายจากเราไป
คำพูดของลาร์ส อธิบายเหตุผลที่เขาเลือกที่จะรักเบียงกา แทนมนุษย์ผู้หญิงจริงๆ สักคนได้อย่างครบถ้วน
เพราะคนนั้นมีอายุขัย และความรักของคน ในความเชื่อของลาร์ส- ก็มีวันหมดอายุ แต่เบียงกาและความรักของเธอ ไม่อยู่ภายใต้ข้อจำกัดดังกล่าว เบียงกาไม่มีวันตาย และเบียงกาไม่มีวันหมดรักเขา
แปลกที่ว่า บ่อยครั้ง เพราะความรักแท้ๆ เราจึงอยู่ได้ แต่ก็มีไม่น้อย ที่ความรักอีกเช่นกัน ทำให้เราแทบจะอยู่ไม่ได้
อาจเพราะความรักสำคัญและจำเป็นต่อชีวิตจริงๆ กระมัง ยามที่มันไม่อยู่ในที่ที่เคยอยู่ เราจึงมองไม่เห็นทางว่า จะอยู่อย่างที่เคยอยู่อีกต่อไปได้อย่างไรกัน
ไม่ว่าจะอย่างไร ลงท้าย หนังก็ทำให้ผู้ชมตระหนักว่า แท้จริงแล้ว ความรักก็ไม่ได้ต่างจากมนุษย์เท่าใดนัก
ความรักต้องการการทำความเข้าใจ ต้องการการยอมรับมันอย่างที่มันเป็น และเหนืออื่นใด ความรักจากคนคนหนึ่ง ไม่สามารถถูกแทนที่ด้วยความรักของคนอีกคนหรือสิ่งอื่นใดได้
หากความรักมีวันหมดอายุจริงอย่างที่ลาร์สคิด นั่นก็เป็นเงื่อนไขที่เราจำต้องยอมรับ
เพราะท้ายที่สุด เรื่องที่เศร้าที่สุดของชีวิต ก็หาใช่การที่ความรักหมดอายุขัยและตายจากเราไป
แต่มันคือการที่เราหมดอายุขัย โดยที่หัวใจไม่เคยสัมผัสความรักเลยแม้แต่ครั้งเดียว 
ก็ไม่น่าแปลก ที่คนเรา จะรักกับ ตุ๊กตายาง
( เพลง นิยาย เพลงใหม่ ของหมาเดอะ ชอบมาก ฟังดี ๆมีกลองอยู่ 4-5 แบบในเพลงนี้
พี่หมาครับ เพลงพี่ช่วยผมได้เยอะ )
|
