สวัสดีฮะ ผมชื่อชายบิ๊ก ที่จริงแล้ว ชื่อที่เขาเรียกกันทั่วไปคือไอ่บิ๊ก ที่เรียกขาลกันมาตั้งแต่เด็ก พ่อตั้งชื่อ ว่า บิ๊ก แปลว่า ใหญ่ ผมลืมตาดูโลกมาได้แค่ 9 ปี บุคคลที่มีพระคุณช่วยตั้งชื่อให้ ก็ มีอันติดธุระ ต้องไปทำที่ สวรรค์ แล้วก็ไม่ว่างที่จะกลับมาอีกต่อไป...

 ทำต้องชายบิ๊ก ???

คือเรื่องมันมีอยู่แค่ ว่า ผมสงสัยว่าทำ ถึงต้องเรียกพิธีกรโปรดของผม คุณ เกตุเสพสวัสดิ์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา ว่า น้าเน็ก ทำไมไม่เรียกว่า เน็ก เมื่อผมหันไปถามใคร ก็ไม่ได้คำตอบที่ต้องการสักที

ผม:"นี่ เมิงรู้ป่ะ ทำไมต้องเรียก น้าเน็ก ว่ะ ทำไมไม่เรียก เน็ก"

เพื่อน:"ไม่รู้ ถ้าเมิงอยากรู้เมิงก็ไม่ถามเขาดิ ไม่งั้นก็ไปถามพ่อแม่เขาดู"

ผม:"เออ ใช่ จริงด้วย ขอบใจมาก" ในใจนึก เด๋วเมิงโดนแน่ กุจะเอาเลือดหัวเมิงออก แสดดดดดดดด

เพื่อน:"กุรู้นะ ว่าเมิงคิดอะไร ถ้าเมิงไปไกลๆจากกูตอนนี้ เมิงได้โดนก่อน"

ผม:รีบเดินออกมาจากที่เกิดเหตุให้เร็วที่สุด

ดูสิ เมื่อไม่ได้สิ่งที่ต้องการ ยังไม่เข้าใจอยู่ เริ่มคิดหนัก คิด คิด เคี้ยวแล้วคิด ฮั่นแน่ แอบตลกนิดนึง ผมก็ได้แต่นั่งคิด คิด คิด จน คิดได้ ในความคิดของผม มันคือเอกลักษณ์ไง น้าเน็ก พีเคจอน บราวโว้ บักเจิด เหยินน้อย หมูบิน หนูโด้ มันเป็นชื่อ เพื่อสร้างเอกลักษณ์ของตัวเองออกมา พอถ้าพูดชื่อปุ๊ป ก็จะ "อ๋อ ไอ่เฮียนี่เอง"

ผมเลยคิดพุทธิปัญญา "เราต้องมีบ้าง" ใช่ผมต้องมีเอกลักษณ์เป็นของตัวเองบ้าง แล้วอะไรดีอ่ะ ท่านชาย ไง เนื่องจากบุคลิก ใบหน้า การแต่งตัว ดูโดยรวมแล้ว จะห่างชั้น หรือ คนละเรื่องกับท่านชายเลยก็ตาม แต่เอาเหอะน่า ท่านชายนี่แระ ดูดีสุดแล้ว

ปัจจุบันก็ใช้ ชายบิ๊กมาตเลิด เอ้ย ตลาด อู้ ตหลิ่ว เอ๋ ตลก อ๊ะ ตลอด เออใช่แล้ว

ผมนี่แระ

ชายบิ๊ก